|
90 - تابش نور امامت
هنگامى كه امام حسن عسگرى (عليه السلام ) در زندان بسر مى برد، گروهى از نزديكان
دستگاه خلافت نزد رئيس زندان صالح بن رصيف رفتند و به او گفتند: زندگى را در زندان
بر ابومحمد ( امام حسن عسگرى ) تنگ و سخت كن ، صالح در پاسخ گفت : دو نفر را مامور
مخصوص زندان او كرده ام
تا بر او سخت بگيرند، ولى آن دو نفر آنچنان تحت تاثير معنويت ابو محمد (امام ) قرار
گرفته اند كه در عبادت و نماز به مرحله عظيمى رسيده اند، سپس دستور داد آن دو نفر
را احضار كردند و در حضور گروه عباسى به آنها گفت : واى بر شما، درباره اين مرد (
امام حسن عسگرى ) چه مى گوييد؟ و كارتان با او به كجا رسيده است ؟، آن دو نفر در
پاسخ گفتند: چه بگوييم در مورد مردى كه شبها را به عبادت و روزها را به روزه مى
گذراند، و جز عبادت به چيزى اشتغال ندارد، وقتى به او مى نگريم لرزه بر اندام ما مى
افتد و اختيار از ما سلب مى شود
(127)
از سخنان امام حسن عسگرى (عليه السلام ) است :
جمله بسم الله الرحمن الرحيم نزديكترين سخن به اسم اعظم الهى است ، كه از سياهى چشم
به سفيدى آن نزديكتر مى باشد.
(128)
|
